یک زمانی هست که انسان جوان است و خودش را بسیار مهم می داند،
بعد که بیشتر کند و کاو می کند می بیند که چیزهای بسیار مهمتری از "خود" و دغدغه هایش هم وجود
دارند و در مقابل قدرت هستی سر خم می کند!
تسلیم می شود و دغدغه های شخصی و منیت ها را رها می کند.و حاصل این تسلیم،مشاهده و
آگاهی بیشتر و بهتر است که خودش زمینه ساز خوشبختی و آرامش است.
{ البته جریان بالا در مورد خودم صدق می کرد و نسبت به تعمیم آن به دیگران اطمینانی ندارم! و منظور
از جوانی،خامی و بی تجربگی ست ;) }
آخرين نوشته ها:
صداقت و تمنای ذهن
اهمیت پالایش ذهن و روان
غریزه ی جفت یابی و جفت گیری
اثرات افکار و رفتارها
فهم ترس و حفظ اقتدار درونی
مشکل من یا مشکل شما؟
آرامش و اقتدار درونی
ترس و رنج
زندگی شادمانه
رویاهای کودکی
زندگی میدان جنگ نیست
ما کاملیم،ما بهترینیم!!!
طبیعت زیبا و مشکلات آدمی
فرار از خلوت و تنهایی
غرور جوانی
مطالب قبلي را نيز
مطالعه فرماييد
+
ايمان روشنگر - یکم آبان 1388ساعت 18:38
|
|
ارسال پيام |