یک زمانی هست که انسان جوان است و خودش را بسیار مهم می داند،
بعد که بیشتر کند و کاو می کند می بیند که چیزهای بسیار مهمتری از "خود" و دغدغه هایش هم وجود
دارند و در مقابل قدرت هستی سر خم می کند!
تسلیم می شود و دغدغه های شخصی و منیت ها را رها می کند.و حاصل این تسلیم،مشاهده و
آگاهی بیشتر و بهتر است که خودش زمینه ساز خوشبختی و آرامش است.
{ البته جریان بالا در مورد خودم صدق می کرد و نسبت به تعمیم آن به دیگران اطمینانی ندارم! و منظور
از جوانی،خامی و بی تجربگی ست ;) }
آخرين نوشته ها:
self created ward
i and English language,my life's essentials
!killing other animals
Love And Marriage
what is reality?!,neural or cognitive? ,unheard needs
human's generation,love power
connecting peoples,life pains or pleasures
ُThe best Friend,Death,Life problems
...this rough culture
!Real Quality Of Our Life
وقتی که یک جوان شهوت می راند
کودکی و ذهن معیوب!
جدی گرفتن های بچگانه
خوب چیست؟بد چیست؟
انسان های خوب و مثبت
مطالب قبلي را نيز
مطالعه فرماييد
+
ايمان روشنگر - یکم آبان 1388ساعت 18:38
|
|
ارسال پيام |
